Diagnostyka i leczenie zaćmy u kota

Wbrew pozorom zaćma u kotów nie jest częstym schorzeniem. Co jednak istotne, gdy już się rozwinie, rzadko wynika z samego problemu związanego z soczewką. Zwykle wynika z innych dolegliwości – zapaleń, urazów lub chorób ogólnoustrojowych. Z tego powodu właściwa diagnostyka wymaga znacznie szerszego spojrzenia niż w przypadku psów. O czym warto wiedzieć?

Diagnoza i leczenie zaćmy u kotów

Wbrew pozorom zaćma u kotów nie jest częstym schorzeniem. Co jednak istotne, gdy już się rozwinie, rzadko wynika z samego problemu związanego z soczewką. Zwykle wynika z innych dolegliwości – zapaleń, urazów lub chorób ogólnoustrojowych. Z tego powodu właściwa diagnostyka wymaga znacznie szerszego spojrzenia niż w przypadku psów. O czym warto wiedzieć? 

Jak objawia się zaćma u kota?

Zaćma u kota polega na utracie przezroczystości soczewki – struktury, która w zdrowym oku ogniskuje światło na siatkówce. Gdy białka soczewki tracą swoje uporządkowanie, obraz docierający do mózgu staje się rozmyty, a z czasem całkowicie zanika. Zmętnienie może obejmować całą soczewkę lub jedynie jej fragment.

W odróżnieniu od psów, u kotów zaćma rzadko ma podłoże dziedziczne. Najczęściej rozwija się wtórnie, na przykład po przebytym zapaleniu błony naczyniowej, urazie głowy, czy w przebiegu chorób zakaźnych, takich jak FIV, FeLV, FIP czy toksoplazmoza. Spotyka się też postać starczą u kotów po dziesiątym roku życia. Wśród ras predysponowanych wymienia się koty perskie, himalajskie i birmańskie.

Objawy, które powinny zwrócić Twoją uwagę

Pierwszym sygnałem bywa biaława lub niebieskawa poświata w źrenicy. Kot zaczyna ostrożniej poruszać się o zmierzchu, waha się przed skokiem na parapet, niepewnie omija meble. Może też częściej mrużyć oczy, łzawić, drapać się w okolicy pyszczka. W przypadku stanu zapalnego wewnątrz oka pojawia się zaczerwienienie, a źrenica może mieć nietypowy kształt.

Dr. Ania z kotem

Jak diagnozuje się zaćmę u kota?

W diagnostyce zaćmy u kotów wykorzystuje się wiele specjalistycznych badań – ocenę oka w lampie szczelinowej, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego i badanie dna oka po rozszerzeniu źrenic. Lekarz może zlecić także USG gałki ocznej oraz elektroretinografię (ERG), która pozwala ocenić, czy siatkówka nadal prawidłowo reaguje na światło. U kotów bardzo ważne jest również sprawdzenie ogólnego stanu zdrowia, ponieważ zaćma często rozwija się równolegle z innymi chorobami organizmu.

okulista dla psów Wrocław

Zaćma u kota leczenie – możliwości i ograniczenia

Leczenie zaćmy u kota obejmuje przede wszystkim dwa kierunki. Jednym z nich jest terapia choroby podstawowej (jeśli zaćma jest wtórna – wyciszenie zapalenia czy leczenie infekcji). Drugim jest natomiast chirurgiczne usunięcie zmętniałej soczewki metodą fakoemulsyfikacji i wszczepienie soczewki sztucznej. Skuteczne leczenie zaćmy u zwierząt tą metodą stosujemy także u kotów, choć kwalifikacja wymaga większej ostrożności niż u psów ze względu na częste zapalenia towarzyszące.

kot u okulisty

Jak przebiega zabieg fakoemulsyfikacji?

Operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Przez małe nacięcie rogówki ultradźwiękowa końcówka rozdrabnia zmętniałą soczewkę, a w jej miejsce wprowadzana jest soczewka sztuczna, dobrana do anatomii kociego oka. Cały zabieg trwa około godziny i najczęściej obejmuje oboje oczu podczas jednej narkozy.

Leczenie zaćmy u kota Wrocław i Trzebnica

Klinika weterynaryjna Ocuvet mieści się w Trzebnicy pod Wrocławiem. Leczenie zaćmy u kota prowadzimy kompleksowo – od pierwszej konsultacji, przez pełne badanie kwalifikacyjne, po zabieg i opiekę pooperacyjną. Jeśli zauważyłeś u swojego kota niepokojące objawy, zapraszamy na konsultację – sprawdzimy, co dzieje się z jego wzrokiem. Wspólnie ustalimy dalsze kroki!

Najczęściej zadawane pytania

Czy zaćma u kota zawsze wymaga operacji?

Nie. Jeśli zmętnienie jest niewielkie, prowadzimy obserwację i leczymy chorobę podstawową.

Czy mój kot zostanie w klinice na noc?

Nie. Po wybudzeniu wraca do domu tego samego dnia.

Czy zaćma u kota może świadczyć o innej chorobie?

Tak. Bywa objawem zakażeń wirusowych, toksoplazmozy, dlatego zalecamy też badania ogólne.